Recensie: The Dark Knight Rises (20 juli)

De absolute topattractie van The Dark Knight was The Joker. Heath Ledger zette met zijn vertolking van de geniale gek een nieuwe standaard voor het personage van bad guy. The Dark Knight Rises mist een personage met dezelfde allure. En toch doet de film nauwelijks onder voor zijn voorganger.

Beter dan The Dark Knight? Weinig mensen geloofden er vooraf echt in. De verwachtingen waren weliswaar torenhoog en The Dark Knight Rises is zonder meer het filmevent van 2012 (sorry voor The Hobbit), maar iedereen was het er vooraf wel over eens dat The Joker overtreffen onmogelijk zou worden. Toch komen Christopher Nolan en de nieuwe schurk Bane een heel eind.

We beginnen The Dark Knight Rises acht jaar na The Dark Knight. Gotham is vrij van criminaliteit, Batman is gehaat na de moord op Harvey Dent en Bruce Wayne leidt een miserabel kluizenaarsbestaan nu hij schijnbaar niet meer nodig is in Gotham. In dit voor een Batman-film rustige begin wordt de tijd genomen om het geheugen nog even op te frissen en nieuwe personages te introduceren. Het blijkt een echte stilte voor de storm. Want vanaf het moment dat de bevallige Catwoman (Anne Hathaway) en vooral Bane (Tom Hardy) Gotham op stelten zetten – en Batman onder de inmiddels bekende tonen van Hans Zimmer zijn pak weer aantrekt – wordt het tempo flink opgeschroefd.

In dat vervolg is het vooral Bane die de show steelt. Regisseur Christopher Nolan begrijpt heel goed dat een film als Batman het voor een belangrijk deel ook van zijn bad guy moet hebben. Met zijn imposante postuur en houding slaagt Tom Hardy erin een waardige opvolger van The Joker te worden en dat op zich is al een prestatie. De scènes waarin Bane en Batman (Christian Bale is ook wederom uitstekend) fysiek de confrontatie met elkaar aangaan, zijn vooral door het krachtmens Hardy de hoogtepunten uit de film. Een andere aanwinst voor het Batman-universum is Catwoman. Met haar elegantie en afstandelijkheid weet Anna Hathaway het personage lang interessant en mysterieus te houden. Vooral doordat lang onduidelijk blijft aan welke zijde ze precies strijdt.

Daarnaast mogen vooral een aantal oudgediende zeker niet vergeten worden. Michael Caine, Morgan Freeman, Gary Oldman en Liam Neeson, allen horen ze bij het Batman-meubilair en ook in The Dark Knight Rises leveren ze weer uitstekend acteerwerk af. Toch blijft het slotstuk uit de Batman-trilogie met name gedenkwaardig door de actiescènes en het epische karakter er van. Christopher Nolan overtreft zichzelf meerdere malen door de perfecte combinatie van actie en een geweldige soundtrack. Zeker de eerste actiescènes uit The Dark Knight Rises behoren tot de beste ooit gemaakt.

Door die meesterlijke actiescènes en het puike acteerwerk is de bereidheid om wat kleine kritische puntjes door de vingers te zien. Zo komt de film in de slotfase met een onnodige plotwending waardoor vooral het Bane-personage aan importantie verliest. Ook de futuristische vliegende batmobiel zorgt er in de slotfase voor dat de werkelijkheid net iets te ver wordt losgelaten.

Daar staat weer tegenover dat Christopher Nolan afscheid neemt van zijn Batman-avontuur met een film die ruim 2,5 uur duurt. En als de conclusie na afloop dan ook nog eens is, dat er nog makkelijk een uur bij had gekund, dan zegt dat eigenlijk alles. The Dark Knight Rises is een episch afscheid in stijl van Batman en daarmee zorgt de film er voor dat de Batman-trilogie nu definitief de concurrentie met die andere grote trilogieën uit het verleden aankan.

[youtube http://www.youtube.com/watch?v=GokKUqLcvD8&w=450&h=253]

8.5/10

Top



© 2012 All Rights Reserved.

Design by Cialis générique.