Recensie: The Bridge 4 (Bron IIII Broen)

‘Aan ieder Saga komt een eind’. De makers van The Bridge laten er geen misverstand over bestaan; het vierde seizoen van de serie is ook het laatste. En wat valt het afscheid van onze geliefde speurneus zwaar. Een einde in stijl kortom.

Het gezicht van Saga, het beeld van die inmiddels beroemde brug, gevolgd door een werkelijk gruwelijke moord en meteen daarna een paar voorzichtige tikjes op de piano. Meer is er niet nodig om je opnieuw de wereld van The Bridge in te zuigen. De serie is als een heerlijk bad, het warme water overspoelt je waarna weerstand bieden onmogelijk wordt. Het maakt het des te pijnlijker dat het er na acht afleveringen definitief op zit. Al valt het alleen maar te prijzen dat de makers kiezen voor een afscheid op het hoogtepunt.

The Bridge had namelijk nog makkelijk een paar seizoenen door gekund. Op het personage van Saga Norén zit nog lang geen sleet en zij is toch de kurk waar The Bridge op drijft. Die groene porsche, haar leren broek en natuurlijk die onorthodoxe manier van werken (Norén heeft het syndroom van Asperger). Methodisch, gedreven en bovenal zo eerlijk als maar zijn kan. Het werkt nog allemaal net zo goed als in het begin.

Ook in dit vierde seizoen krijgt Saga de lachers weer meermaals op haar hand. Wanneer ze tijdens een onderzoek en passant even de verdachte vertelt dat een kind helemaal niet van hem is omdat de kleine de verkeerde kleur ogen heeft. In het universum van Saga is het een mededeling van niets, zoiets als zeggen dat ze honger heeft. Die eerlijkheid maakt haar geliefd en gehaat. Bijna onmogelijk om mee samen te leven, maar tegelijkertijd ook steengoed in haar vak.

Het is een eigenschap die ze ook dit keer nodig heeft. Allereerst om in de gevangenis te overleven, maar niet veel later vooral vanwege een nieuwe moordzaak. Want wanneer het hoofd van de immigratiedienst gestenigd wordt  teruggevonden, slaan de Denen en Zweden – gescheiden door de brug – de handen weer ineen. Terwijl Saga ondertussen ook nog probeert te achterhalen waar de dochters en vrouw van haar collega Henrik Sabroe – sinds het vorige seizoen haar partner – zijn gebleven en daarnaast ook nog steeds met haar eigen verleden worstelt.

Het is meer dan voldoende om ook nu weer acht afleveringen te boeien, al is het toch vooral die nagelbijtende spanning die The Bridge zo bijzonder maakt. De serie doet dat weer met verve, al zullen de vaste volgers de patronen inmiddels wel zien. The Bridge stuurt je van de ene naar de andere verdachte en allemaal lijken ze even plausibel als dader. Het is een trucje, maar wel een trucje dat werkt en dat The Bridge tot in de perfectie beheerst.

Veel valt er dan ook niet op de serie aan te merken. Of het moet misschien het hoge ontknoping op ontknoping-gehalte in de moordzaak zijn. Een kniesoor die daar echter over valt. Daarvoor is dit vierde seizoen te spannend, Sofia Helin te goed, die slotscènes te mooi en gaan we Saga Norén te veel missen. Doodzonde dat deze sage nu al moet eindigen.

8.7/10

Top



© 2012 All Rights Reserved.

Design by Cialis générique.