Recensie: Still Mine (26 september)

StillmineStill Mine behoort op menig filmfestival tot de publieksfavorieten. Begrijpelijk voor dit sympathieke en intieme drama. Want zo valt deze waargebeurde Amour-light misschien nog wel het best te typeren. Met dank aan James Cromwell.

Geef James Cromwell een bijrol en het komt goed. Het is een soort van gouden Hollywoodwet. Gelukkig krijgt de acteur zo eens in de zoveel tijd de kans om ook als hoofdrolspeler te laten zien wat hij kan. In Babe liet hij al zien dat, dat heel wat is en in Still Mine herhaalt hij dat nog eens. Dit keer als Craig Morrison. Een 89-jarige inwoner van New Brunswick die samen met zijn vrouw gelukkig op het platteland woont.

StillMine_Still04

Dat verandert als zijn vrouw tekenen van dementie begint te vertonen. Langzaam valt het perfecte leventje uit elkaar en wordt het huis te groot voor het echtpaar. Het is het sein voor Morrison om op zijn oude dag een nieuw kleiner huis te bouwen. Zonder vergunningen, op de oude manier zoals hij het van zijn vader heeft geleerd. Dat blijkt anno nu anders te werken en al snel komen de plaatselijke gemeenteambtenaar en Morrison lijnrecht tegenover elkaar te staan.

Still Mine werkt die beide verhaallijnen prima, bijna klassiek uit. Aan de ene kant de strijd van Morrison tegen de regeltjes en aan de andere kant zijn vrouw die langzaam wegglijdt. Toch wordt Still Mine geen moment een zware film. Regisseur Michael McGowan waakt er voor om van Still Mine een tranentrekker te maken en strooit met luchtige en humoristische scènes, die er voor zorgen dat een glimlach nooit ver weg is.

stillmine1

Het verklaart ook waarom Still Mine het juist om filmfestivals zo goed doet. Toch is het tegelijkertijd ook de zwakte van de film. Daar waar een film als Amour de diepte inging en dementie op de meest meedogenloze manier liet zien, blijft Still Mine aan de oppervlakte. Het hoge niets-aan-de-hand-gehalte, zorgt er voor dat de film zelden beklijft en waarschijnlijk al snel in de vergetelheid zal raken. Zonde voor de glansrol van James Cromwell. Dat wel.

6.6/10

Top

One Response to “Recensie: Still Mine (26 september)”



© 2012 All Rights Reserved.

Design by Cialis générique.