Recensie: Nebraska (27 februari)

NebraskaEr zijn weinig zekerheden in het filmleven, maar Alexander Payne is er één van. Een regisseur die de ene prachtfilm afwisselt met het andere pareltje. Met de hartverwarmende roadmovie Nebraska flikt hij het weer.

Iedereen kent ze wel. De mails en brieven die je gouden bergen beloven. Gratis loten, een verre reis of zelfs een miljoen. Achteloos gooien we zeg weg bij het oud papier, maar dat geldt niet voor Woody Grant (Bruce Dern) uit Montana. Een alcoholistische en vergeetachtige oude man die er van overtuigd is dat hij het bedrag met de 1 en zes nullen daadwerkelijk gewonnen heeft. Het enige dat hij nog moet doen, is de poen in Nebraska, 1000 kilometer verderop, ophalen.

Nebraska

Het moge duidelijk zijn, de nieuwe Alexander Payne is een roadmovie pur sang. Prettig voortkabbelend als een rustige dag op zee in stijlvol zwart wit. Met dank aan regisseur Alexander Payne. Feilloos weet hij van Nebraska een film te maken die begint als de droom van een oude man, maar al snel veel meer blijkt. Nebraska is een film over een vader en zoon die samen op pad gaan. Een film over familie, (vergane) liefde, de hang naar het verleden en niet te vergeten hebzucht.

Want als gieren op een vers karkas, storten familie, oude vrienden en volstrekt onbekenden zich op de arme Woody. Allemaal op jacht naar een deel van het niet bestaande miljoen. Payne laat op zijn inmiddels bekende tragikomische wijze zien wat de belofte van geld met mensen doet. Nu laveert Nebraska sowieso tussen uitersten. Puur drama op de momenten dat Woody het allemaal niet meer meekrijgt of als zijn zeurende vrouw hem weer eens met de grond gelijk maakt. Ontroerend op de momenten dat vader en zoon naar elkaar toegroeien en elkaar na veertig jaar eindelijk echt leren kennen en hilarisch als de twee zoons een oude air compressor uit een schuur stelen.

Nebraska

Die balans tussen de lach en de traan is Alexander Payne ten voeten uit. Al mag Bruce Dern zeker niet vergeten worden. Hij zet met verve de antiheld Woody neer en maakt van de hoofdrolspeler een nukkige, eigenwijze maar oh zo sympathieke man. Zeker in contrast met June Squibb die als Woody’s vrouw ongegeneerd haar man en kinderen mag afblaffen en dat met overgave doet. En dus flikt Payne het weer. Nebraska is een tragikomedie waar Alexander Payne patent op heeft en die na About Schmidt, Sideways en The Descendants alweer een waardevolle toevoeging aan zijn oeuvre is. Zeker vanwege die allerlaatste scene. Die – zoals zo vaak bij Payne – weer van onweerstaanbare schoonheid is.

8.0/10

Top

2 Responses to “Recensie: Nebraska (27 februari)”



© 2012 All Rights Reserved.

Design by Cialis générique.