Recensie: Locke (9 oktober)

LockeBuried, Rope en 12 Angry Men bewezen het al. Een film die zich op één locatie afspeelt kan zonder problemen twee uur boeien. Helaas blijken een auto en Tom Hardy niet genoeg om van Locke een meesterwerk te maken.

Twaalf juryleden die elkaar in een kamer het leven zuur maken, Viktor Navorsky die maandenlang op een vliegveld rondstruint of een militair begraven in een doodskist, wachtend op zijn redding. Films die zich afspelen op één locatie, ze kennen een lange geschiedenis en zijn eigenlijk al zo oud als de film zelf. De laatste jaren lijkt het genre weer in zwang en met Locke kan er wederom een film aan dat rijtje toegevoegd worden.

Locke

Dit keer is de locatie een auto. In anderhalf uur zien we Ivan Locke (Tom Hardy) op de snelweg onderweg naar een ziekenhuis in Londen. Daar waar de geboorte van zijn buitenechtelijk kind ieder moment kan plaatsvinden. De tijd doodt hij met bellen. Locke stelt al rijdend zijn zwangere one-night-stand gerust, biecht zijn vrouw en kinderen op waarom hij een belangrijke voetbalwedstrijd moet missen en probeert en passant ook nog een enorm bouwproject in goede banen te leiden.

Locke maakt het zich bovendien nog extra moeilijk. Veel genreklassiekers mogen zich dan op één locatie afspelen, vaak hadden die films wel de beschikking over meerdere acteurs en actrices. Locke niet. Tom Hardy is de naam en hij moet het in zijn eentje doen. Nu is dat wel een klus die je aan Hardy kunt uitbesteden. Hollywoods talentvolste dertiger bewees al meermalen een film te kunnen dragen.

Locke

In Locke lukt hem dat echter niet en de reden is toch die auto. Waar Hardy met zijn fysieke manier van acteren nog imponeerde in films als The Dark Knight Rises, Lawless en met name Warrior, krijgt hij die kans hier niet. Dat de film uiteindelijk niet beklijft, ligt echter maar voor een deel bij Hardy. De belangrijkste reden is toch dat script. Locke mag dan nog interessant beginnen, de talloze telefoongesprekken werken al snel op de zenuwen. Als de telefoon voor de 15e keer overgaat, is de grens wel bereikt en moet je concluderen dat Locke simpelweg te weinig te vertellen heeft.

5.6/10

Top

One Response to “Recensie: Locke (9 oktober)”



© 2012 All Rights Reserved.

Design by Cialis générique.