Recensie: Legion

Legion is uiteindelijk misschien niet de allerbeste serie van 2017, maar de prijs voor meest interessante nieuwkomer, krijgt de serie zonder twijfel. Legion blaast het superheldengenre namelijk nieuw leven en doet dat zo filmisch dat menig bioscoopfilm er nog een puntje aan kan zuigen.

Wie aan het einde van het jaar nog eens wil nadenken over de beste film- en seriescènes van 2017, doet er goed aan om in ieder geval Legion gezien te hebben. Met de serie over David Haller (Dan Stevens) – een mutant met een machtig brein – valt namelijk al eenvoudig een weergaloze top 5 samen te stellen. Op filmisch vlak is de serie van maker Noah Hawley zelfs onovertroffen. Met dank aan die geweldige muziek, de adembenemend mooie beelden en de bij momenten feilloze regie.

Eerst even het verhaal in het kort. David Haller is een mutant met enorme krachten, zelf denkt hij echter last te hebben van  schizofrenie. Hij hobbelt van inrichting naar inrichting totdat hij verliefd wordt op Sidney Barrett (Rachel Keller) en via haar op een campus vol mutanten belandt. Een plek waar zijn soortgenoten hem helpen om zijn krachten onder controle te krijgen en waar langzaam blijkt dat David door de tijd kan reizen en de realiteit vervormen. Krachten die ook mindere vriendelijke mensen – met The Eye als de meest memorabele bad guy – graag willen gebruiken of vernietigen.

Een 13-in-een-dozijn superhelden verhaaltje zo op het eerste oog, maar Legion is allesbehalve dat. En dat zit hem vooral in die al eerder genoemde audiovisuele kunststukjes. De flitsende montage en creatieve vondsten maken van Legion een genot voor oog en oor. Zo is er die scène ergens halverwege het seizoen waarin David vijandelijk gebied ingaat. De actie zelf krijgen we niet te zien enkel de afloop.

Met Radiohead op de achtergrond treffen zijn vrienden dood en verderf. Terwijl zij door een verlaten gebouw dwalen, doet de muziek de rest. Een kunststukje dat nauwelijks te overtreffen lijkt. Toch is dat precies wat er twee afleveringen later gebeurt. Wanneer Legion even verandert in een stomme zwart-wit-serie, valt je mond wagenwijd open door zoveel visueel geweld. Het is Legion op zijn allerbest en precies de reden waarom de serie ook aan het einde van het jaar nog door het hoofd zal spoken.

Tussen die twee hoogstandjes in zit echter de slechtste aflevering van het seizoen, die meteen ook de grootste zwakte van Legion toont. De serie maakt met enige regelmaat misbruik van de krachten van onze hoofdrolspeler. Veel van wat hij doet, denkt en voelt speelt zich af in David’s hoofd waardoor fictie en realiteit steeds weer door elkaar heen lopen. Het geeft Legion de kans om te strooien met plotwendingen, maar de serie slaat daar in door.


Steeds als je vat begint te krijgen op het verhaal, blijkt alles toch weer even net iets anders te liggen. Voor een keertje is dat aardig, maar bij de derde twist is de lol er al een heel eind vanaf. Het maakt Legion bij vlagen stuurloos en zorgt er bovendien voor dat de gedachte dat dit toch weer allemaal een droom is, je net iets te vaak bekruipt. Dodelijk voor het gevoel van urgentie, maar het kan Legion toch niet helemaal om zeep helpen. Daarvoor zit je simpelweg te vaak met open mond te genieten.

8.1/10

Top



© 2012 All Rights Reserved.

Design by Cialis générique.