Recensie: The Keeper of Lost Causes (Kvinden i Buret) (10 april)

The Keeper of Lost CausesHet wereldwijde succes van de Deense thrillerauteurs is ook bij de filmmakers uit het Scandinavische land niet onopgemerkt gebleven. Dat de ene verfilming de andere niet is, bewijst The Keeper of Lost Causes (Kvinden i Buret) maar weer eens. Een bestseller als boek, maar als film te weinig origineel om bij te blijven.

Het begint bijna altijd met een film die de filmwereld op zijn kop zet. Zo zorgde Gladiator er in zijn eentje voor dat films over de klassieke oudheid weer populair werden. Daarna kwamen de films die mee wilden liften op het succes. Die op de automatische piloot gemaakt werden en er vooral op uit waren om zoveel mogelijk geld te verdienen aan deze nieuwe hype.

Als The Keeper of Lost Causes niet bedriegt, dreigt voor de Deense misdaadthriller eenzelfde lot. Een genre dat in beeld kwam dankzij Stieg Larsson. Zijn Millenniumtrilogie was een wereldwijd succes en ziedaar de Deense boekverfilmingen vliegen je om de oren. Vorig jaar was er al het matige Hypnotisoren (verfilming van een boek van Lars Kepler) en nu is het de beurt aan The Keeper of Lost Causes. Een boek van Jussi Adler-Olsen dat Borgen regisseur Mikkel Norgaard verfilmde met Nikolai Lie Kaas in de hoofdrol. Wat kan er dan nog misgaan?

The Keeper of Lost Causes

Een hele hoop blijkt. Wat The Keeper of Lost Causes uiteindelijk het zwaarst aangerekend mag worden, is het gebrek aan originaliteit. Het begint al met de introductie van hoofdrolspeler Carl Mørck (Lie Kaas). Een eigenwijze agent die niet op back up wenst te wachten en samen met twee collega’s een huis binnenvalt. Het gevolg: één dode college, één invalide collega en een baantje op de afdeling oude zaken voor Mørck.

De gevallen held, zijn nieuwe partner Assad, waar hij het niet mee kan vinden en een oude zaak die ineens toch anders in elkaar blijkt te zitten. The Keeper of Lost Causes doet weinig moeite om de clichés te vermijden. Iedereen voelt aankomen dat de twee tegenpolen uiteindelijk uit zullen groeien tot vrienden en als Mørck op een oude zaak stuit, weet je van tevoren dat de rest van het korps hem niet serieus zal nemen.

The Keeper of Lost Causes

Die voorspelbaarheid resulteert een dertien-in-een-dozijn-film. Een thriller die makkelijk wegkijkt en niet verveelt, maar ook een film die niet kan tippen aan de gemiddelde aflevering van The Bridge of The Killing. Een misdaadfilm die je vijf minuten na afloop alweer bent vergeten, gemaakt op de automatische piloot en ogenschijnlijk om te profiteren van het huidige Deense succes.

5.9/10

Top

One Response to “Recensie: The Keeper of Lost Causes (Kvinden i Buret) (10 april)”



© 2012 All Rights Reserved.

Design by Cialis générique.