Recensie: Intouchables (22 maart)

Een opzienbarend duo. De invalide aristocraat Philippe en Driss een zwarte jongen uit een Franse probleemwijk die net uit de gevangenis komt. Toch zijn de twee in het op ware feiten gebaseerde Intouchables tot elkaar veroordeeld. Gevolg: Een hartverwarmende feelgood-film.

Het succes in Frankrijk kon nauwelijks groter. Één op de drie Fransen bezocht Intouchables in de bioscoop waardoor de film hard op weg is om de best bezochte Franse film ooit te worden. Niet onbegrijpelijk want Intouchables heeft alles in zich om ook in Nederland uit te groeien tot een heuse bioscoophit.

Het begint al met de unieke duo. De verschillen kunnen niet groter. Philippe een man van klasse en met geld die houdt van klassieke muziek en componist Berlioz adoreert. Aan de andere kant Driss een jongen aan de rand van de maatschappij die Berlioz alleen kent als de naamgever van de zwarte wijk waarin hij woont. Door een ongeval komen ze met elkaar in aanraking. Philippe als de invalide met een sterke eigen wil en Driss als zijn verzorger die eigenlijk totaal ongeschikt is voor de baan.

Het zijn deze grote verschillen die in Intouchables vakkundig worden uitgebuit. Twee totaal verschillende mensen met volkomen afwijkende levensvisies die het beste in elkaar naar boven halen. Mannen die elkaars leven net dat beetje glans geven waardoor het de moeite waard blijkt. Toegegeven erg verrassend of vernieuwend is het niet. Intouchables bewandelt alle traditionele paden en doet geen enkele moeite om meer te zijn dan een feelgood-film.

Maatschappelijke thema’s als het omgaan met een handicap of het leven in een Franse probleemwijk komen wel ter sprake, maar voeren nooit de boventoon. Ze staan in dienst van het ontroerende verhaal en de lach en maken van Intouchables een film met weinig pretenties. Laat dat ook net de reden zijn waarom Intouchables verstoken blijft van een echte topscore. De film speelt op safe en het onbegrip dat na een tijdje steevast omslaat in eensgezindheid is een trucje dat net iets te vaak wordt opgevoerd.

Dat neemt niet weg dat Intouchables doet wat het moet doen. Zorgen voor topvermaak. De balans tussen humor en drama wordt vakkundig bewaakt en het acteerwerk van François Cluzet (Philippe) en Omar Sy (Driss) is meer dan overtuigend. Dat Omar Sy zelfs Oscarwinnaar Jean Dujardin in eigen land aftroefde als beste acteur, zegt wat dat betreft alles. Intouchables verdient daarom een groot publiek. In Frankrijk, Duitsland en ook België groeide de film al uit tot een hit, hopelijk volgt Nederland snel.

[youtube http://www.youtube.com/watch?v=Z3ToMXoHCCY&w=450&h=259]

8.0/10

Top

One Response to “Recensie: Intouchables (22 maart)”

  1. nothing

    BigX:

    04-03-2012 11:11

    Ik heb vanmiddag “Intouchables” gekeken. Geweldig mooi film waarvan de acteerwerk, dialogen en soundtrack prachtig samen komen op het grote scherm. Een echte aanrader!

    Beantwoorden



© 2012 All Rights Reserved.

Design by Cialis générique.