Recensie: Homeland (seizoen 6)

Een wereld gedomineerd door nepnieuws en een president die ruzie maakt met de inlichtingendiensten. Homeland is weer razend actueel en toch is het lange tijd behelpen dit zesde seizoen.

De opnames van Homeland begonnen voor de presidentsverkiezingen en dus moesten de makers gokken. Ze gokten verkeerd, want de president in dit zesde seizoen van Homeland is een vrouw. Een vrouw bovendien met het imago van een ijskonijn. De keuze van het Amerikaanse volk voor Trump mag dan zelfs de makers van Homeland verbaasd hebben, op praktisch alle andere vlakken blijkt de serie wel weer voorspellende gaven te hebben.

Maar eerst maar eens wat kritische noten. Want Homeland mag dan weer nagelbijtend spannend eindigen, de aanloop is dit keer simpelweg niet goed genoeg. De serie doet er al jaren alles aan om maar serieus genomen te worden, maar slaat daar dit keer in door. In de eerste vier afleveringen gebeurt er nauwelijks iets en dat wreekt zich. Zeker omdat ook hoofdrolspeelster Carrie Mathison steeds vaker op de zenuwen begint te werken.

De geniale maar labiele agente is weer zichzelf, maar dat hele proces van mentale instortingen en opkrabbelen, maakt minder indruk dan voorheen. Daar komt die krankzinnige vijfde aflevering nog eens bij. Het tot dan toe voortkabbelende seizoen ontploft in die aflevering uit het niets. Homeland doet dat echter zo ongeloofwaardig dat je je afvraagt wat de makers bezielt heeft. Van die trage, ronduit saaie opbouw blijft niets over wanneer Homeland ineens een aflevering lang verandert in een slechte B-film.

Extra verbijsterend omdat Homeland tot die tijd – en ook daarna – juist zoveel investeert in geloofwaardigheid. Neem alleen al dat eerdergenoemde nepnieuws. Sinds een paar maanden volop in de spotlights, waarmee de makers nog maar eens een keer tonen dat Homeland nog steeds voor de muziek uit loopt. De manier waarop een bekende tv-persoonlijkheid en een legertjes technici de verzonnen berichten over nietsvermoedende mensen uitstrooien is indrukwekkend en angstaanjagend tegelijk.

Want het mag dan zeker niet het beste Homeland-seizoen zijn, richting einde is er toch weer die magie. Dan neemt die zinderende spanning de boel weer over en is een week wachten op de avonturen van president Elizabeth Keane, Carrie, Saul, Quinn en Dar Adal een bijna onmogelijke missie. Het maakt nog heel wat goed, maar redden kan het Homeland niet meer. Daarvoor is dit zesde seizoen te lang simpelweg te saai.

De sleet zit er kortom op en de grote vraag gaat dan ook zijn of Homeland zich voor het zevende seizoen nog een keer opnieuw uit kan vinden. Na het vertrek van Brody slaagde de serie daar glansrijk in, maar of er nog zo’n ommezwaai inzit betwijfel ik eerlijk gezegd. Laten we hopen dat ik het fout heb, want Carrie, Saul en Quinn verdienen een mooier en beter afscheid dan dit.

7.2/10

Top



© 2012 All Rights Reserved.

Design by Cialis générique.