Recensie: De Prooi (Miniserie)

deprooiDe opkomst en ondergang van ABN Amro- topman Rijkman Groenink. Jeroen Smit beschreef deze periode in zijn boek De prooi. Een boek dat schreeuwde om een verfilming. Die is er nu. En een goede ook. Met dank aan een meesterlijke Pierre Bokma.

“Je bent jager, of je bent prooi”, zegt Rijkman Groenink met regelmaat in De prooi. Maar soms ben je allebei. Jager en prooi. Dat blijkt al vanaf het moment dat de begin credits op het scherm verschijnen, we Groenink in animatievorm achter een buffel aan zien gaan waarna zowel Groenink als het dier bloedend achterblijven.

De_Prooi_Pierre_Bokma_Rijkman_Groenink_6_foto_Pief_Weyman

Echt subtiel is De prooi dan ook niet. Een probleem kun je dat echter nauwelijks noemen. Het opkomst en ondergang van Rijkman Groenink is breed uitgemeten en algemeen bekend. De serie (3 afleveringen) moet het dan ook vooral hebben van het acteerwerk. Dat moet ook regisseur Theu Boermans beseft hebben, want hij heeft een uitstekende cast om zich heen verzameld. Victor Löw is een degelijke Nout Wellink, Hubert Fermin is sterk als oud voorzitter Jan Kalff, Paul Kooij excelleert richting einde als vice-voorzitter Wilco Jiskoot en Anniek Pheifer schittert als de assistente van Rijkman Groenink.

Toch vallen ze allemaal in het niet bij die laatste. Pierre Bokma is meesterlijk als de ABN-Amro topman en won volkomen verdiend een Gouden Kalf voor zijn vertolking van Groenink. Een man zonder empathie met een eigenaardig soort humor. Keihard, eigenwijs en een bestuursvoorzitter die enkel en alleen in zichzelf gelooft. Bokma weet die zelfverzekerdheid gestalte te geven. Hij domineert in praktisch iedere scene, maar blinkt pas echt uit op de momenten waarop hij tekenen van menselijkheid toont. Als hij wordt tegengesproken door zijn assistente en inbindt. Tijdens een empathie cursus – waarin de ware Groenink een gevecht voert met de man die hij geacht wordt te zijn -, als hij zijn personeel toespreekt tijdens een uitje in de woestijn op tijdens het afscheid van assistente Julia. Die breekbare momenten maken De prooi geloofwaardig en geven Groenink een gezicht.

de_prooi_anniek_pheifer_pierre_bokma_2_foto_pief_weyman

Dat is nodig ook. Want een enkele keer neigt het personage Groenink een karikatuur te worden. Als zijn misplaatste gevoel voor humor voor de derde keer wordt opgevoerd, ligt het er wel erg dik bovenop. Ook die herhaling van het zinnetje ‘je bent jager, of je bent prooi’, voelt geforceerd aan en de ontknoping met een trippende Groenink is ronduit teleurstellend. Het is dan ook puur aan Bokma te danken dat de ABN Amro topman en De prooi, de toets der kritiek toch kan doorstaan, waardoor De prooi het zoveelste bewijs wordt – na Overspel, Penoza en Bernard, schavuit van oranje – dat de Nederlandse tv-series alsmaar beter worden.

7.9/10

Top

One Response to “Recensie: De Prooi (Miniserie)”



© 2012 All Rights Reserved.

Design by Cialis générique.