Recensie: August: Osage County (20 maart)

August: Osage CountyDe traditionele Oscarnominatie voor Meryl Streep kreeg ze dit jaar voor August: Osage County. Een toneelstuk omgetoverd tot speelfilm met een cast om van te watertanden.

Er wordt gescholden. Familieleden beledigen en vernederen elkaar en uiteindelijk is er een gevecht. Het zijn de twintig minuten uit August: Osage County die de film definiëren. Een hele familie verzameld aan tafel. Zij rouwend om de dood van haar man, de dochters snikkend vanwege het verlies van hun vader en het kleinkind dat haar opa mist. Maar bovenal is er woede. Onverwerkt oud zeer dat nu zijn uitweg vindt.

August: Osage County

Wat volgt zijn twintig minuten puur acteerwerk. Waarin de tien mannen en vrouwen aan tafel, boven zichzelf uitstijgen. Met als absolute hoogtepunt de confrontatie tussen Meryl Streep en Julia Roberts. Streep als de aan pillen verslaafde moeder, die niets liever doet dan sneren. Haar dochter aanspreken op haar relatie in verval, familieruzies oprakelen en haar eigen kind simpelweg pijn doen waar het kan. Roberts is haar tegenpool. Een vrouw die haar familie bij elkaar probeert te houden, die waakt over haar zusjes en zeker niet (meer) over zich heen laat lopen.

Dat het uitgerekend een lang uitgesponnen tafelscene is, die het hoogtepunt van August: Osage County vormt, is geen toeval. Uit alles blijkt namelijk dat de film een toneelbewerking is. Geen tierlantijnen of visuele vondsten, maar een groep acteurs en actrices – naast Streep en Roberts, blinken ook Julianne Nicholson en Chris Cooper uit – die het samen uitvogelen. Met een snikheet oud huis als enige locatie.

August: Osage County

Wat dat betreft heeft August: Osage County veel weg van illustere voorgangers als Cat on a Hot Tin Roof en Who’s Afraid of Virginia Woolf?. Het niveau van die films wordt niet gehaald, maar August: Osage County doet een dappere poging. Met dank aan Streep – eindelijk weer eens een terechte Oscarnominatie – en de nog betere Roberts.

Maar er zijn ook schoonheidsfoutjes. Met name in de basis. Regisseur John Wells kan niet kiezen tussen meedogenloos drama en zwarte humor en mist de finesse om een balans te vinden. Het levert een paar miscasts van jewelste op waarbij Juliette Lewis – het rijke zusje van Roberts – als eerste opvalt. Lewis maakt al snel een karikatuur van de ‘golddigger’ en dat breekt de film een aantal keer lelijk op. Hetzelfde geldt voor Benedict Cumberbatch, wiens personage niet uit de verf komt. Het zijn kleine puntjes van irritatie die er samen voor zorgen dat August: Osage County je op beslissende momenten niet raakt. Waardoor er buiten het prima acteerwerk en de confrontatie aan tafel, toch te weinig overblijft om van een memorabele film te spreken.

7.2/10

Top

One Response to “Recensie: August: Osage County (20 maart)”



© 2012 All Rights Reserved.

Design by Cialis générique.