Recensie: American Hustle (6 februari)

American HustleGeliefd bij de Academy is regisseur David O. Russell overduidelijk. Na The Fighter en Silver Linings Playbook is American Hustle zijn derde film op rij die meedingt naar meerdere Oscars. Een beetje veel eer, maar vermakelijk is American Hustle zeker.

Oplichters. Ze zijn geliefd in Hollywood. En dan met name de oplichters van het sympathieke soort. De mannen en vrouwen die niet moorden, bedreigen of afpersen, maar degene die machthebbers en de politie te slim af zijn en rijkelui hun geld afhandig maken. Er is natuurlijk de koning onder de zogenaamde ‘con-movies’ The Sting. Maar de laatste jaren beleeft het genre een comeback. Films als The Score, Thomas Crown Affair, Matchstick Man, The Prestige en vorig jaar nog Now You See Me bewijzen dat.

American Hustle zet die traditie voort. Irving (Christian Bale) en Sydney (Amy Adams) zijn de oplichters van dienst. Een verliefd stel dat in een lastig parket komt als de eigenzinnige agent Richie (Bradley Cooper) ze op het spoor komt en hen dwingt om burgemeester Carmen Polito (Jeremy Renner) en een maffiabaas (Robert de Niro) er in te luizen.

American Hustle

Het moge duidelijk zijn. Plottechnisch heeft American Hustle weinig nieuws te bieden. Sterker nog, het verhaal is zelfs het minste onderdeel van de film. De film is voorspelbaar, de ontknoping zie je al van mijlenver aankomen en ook het grote oplichterspel zelf, stelt qua originaliteit en vernuftigheid weinig voor. De reden dat American Hustle toch een begrijpelijke Oscarfavoriet is geworden, ligt dan ook volledig aan de cast. En dan met name de vrouwen. Jennifer Lawrence leeft zich heerlijk uit als de jaloerse ex van Irving. Op het randje van destructief en onbezonnen gaat ze tekeer tegen haar oude geliefde en zorgt ze voor dat beetje pit dat American Hustle hard nodig heeft.

Toch is het een andere vrouw die pas echt indruk maakt. Amy Adams is de ster van American Hustle. De oplichtster die alle mannen uit American Hustle om haar vinger windt. In shirtjes die weinig aan de verbeelding overlaten, trekt ze continu de aandacht. Aandacht die ze met haar spel vervolgens weet vast te houden. De momenten waarop ze Bale leert kennen, hoe ze groeit in haar rol als oplichtster en de passages waarin ze Cooper om haar vinger windt, zijn daarvan de mooiste voorbeelden.

American Hustle

Adams is ook meteen het interessantste American Hustle personage. Goed en fout en zwart en wit, lopen bij haar door elkaar. Is het nu een verwend kreng dat kiest voor de hoogste bieder of offert ze alles op om het hachje van zichzelf en haar man te redden? Het blijft gissen aan welke kant zij nu precies staat. Bij de andere personages is dat duidelijker. Gevolg is dat vooral de mannen in American Hustle er nogal bekaaid vanaf komen en ook de plot nooit echt tot de verbeelding spreekt.

Het helpt de film niet om zeep, maar na The Fighter en Silver Linings Playbook, bekruipt ook bij American Hustle weer het net-niet-gevoel. Het idee dat David O. Russel goud in handen heeft, maar niet weet hoe het te verzilveren. Feit is wel dat hij vooruit gaat. American Hustle is beter dan de twee voorgangers en duidelijk O. Russels beste film. Dat biedt hoop voor de toekomst.

7.0/10

Top

2 Responses to “Recensie: American Hustle (6 februari)”



© 2012 All Rights Reserved.

Design by Cialis générique.